Tips voor slachtoffers

Vanuit mijn eigen misbruik ervaringen wil ik jullie wat tips geven. Tips voor de slachtoffers en tips voor de omgeving.

1. Lotgenotencontact

Ikzelf heb persoonlijk enorm veel steun gekregen van lotgenoten. Als je op internet lotgenotencontact intypt, krijg je een hele hoop internetsites, sites die verwijzen naar persoonlijk contact op bijvoorbeeld babbelavonden en groepsgesprekken en zo, maar ook anoniem lotgenotencontact op fora en chatsite’s, allen rond kindermishandeling en seksueel misbruik. Het zijn plaatsen waar jij je gevoelens, gedachten en eventuele gebeurtenissen kan delen en waar je ook herkenning, erkenning en steun kan vinden. Zodat je toch het gevoel krijgt dat je er niet alleen voor staat.

2. Geef aan wat jij verwacht

De mensen rondom je zijn niet helderziend, hoewel je dat misschien graag zou willen, anderen zien niet altijd direct wat er mis is. Soms zien ze zelf niet eens dat er iets scheelt. Ze voelen niet wat jij voelt, ze kunnen geen gedachten lezen en weten dus niet wat je denkt en vooral, ze maken niet door wat jij doormaakt. Dus zeg gewoon wat er scheelt en wat je van hen verwacht. Durf hulp te vragen, hoe moeilijk het ook is.

3. Het is niet jouw schuld

Wat anderen ook zeggen, het is niet jouw schuld, het is niet jouw fout. Hoe moeilijk het ook is om het te geloven. De volledige schuld en verantwoordelijkheid ligt bij de dader. Jij bent het slachtoffer, je mag er gerust over spreken, je mag gerust hulp en steun vragen en vooral, je hebt recht op erkenning en herkenning. Niets of niemand kan de dader goedpraten.

4. Praat erover

Praat erover met iemand die je vertrouwt. Anderen kunnen je pas helpen wanneer jij het toelaat dat ze je helpen, dat kan dus enkel door erover te praten. Praten, het delen van je geheim is de eerste, de moeilijkste, maar ook direct de belangrijkste stap, want die stap zet direct de hele verwerking in gang.

5. Confrontatie

Confrontatie met de dader, indien de dader gekend is natuurlijk, het is geen noodzaak, maar het kan je ontzettend vooruit helpen in je verwerking. Soms, met de nadruk op soms, beseft de dader niet eens wat hij of zij eigenlijk allemaal teweeggebracht heeft bij jou. Soms, beseft hij of zij niet eens dat de schade die hij of zij bij je toegebracht heeft voor littekens hebben gezorgd die er altijd zullen zijn, en die niet meer weg te werken zijn. Daarom is confrontatie wel belangrijk. Zeg hem of haar hoe jij je voelt, zeg, wat je wil zeggen, soms kan je nog met vragen zitten, stel deze. Het lucht enorm op en het maakt ook, dat indien je dat wil, je de dader ook kan vergeven. MAAR VOORAL, het maakt dat jij verder kunt in je verwerking.

6. Wanneer praten te moeilijk is

Wanneer praten te moeilijk is of de stap veel te groot, kan je het gewoon opschrijven in een dagboek, in een gedicht, in een brief etc. Het is niet omdat je het één en het ander opschrijft, je dat daarom ook moet laten lezen aan iemand… je kan het ook gewoon opschrijven voor jezelf, om je hart eens te lucht, of om alles eens te relativeren, of gewoon omdat je een aantal dingen kwijt wilt. Ook in therapie is dit mogelijk, schrijf de dingen die je aan je therapeut, psychiater, psycholoog etc wil zeggen, maar niet kunt zeggen gewoon op en lees de brief voor of laat je therapeut hem zelf lezen. Ook wanneer het met woorden niet lukt, want woorden kunnen soms enorm kwetsen, kan je het altijd tekenen. Stel visueel voor wat je met woorden niet kan zeggen. Want vaak zeggen tekeningen zoveel meer dan enkele woorden.

7. Verwacht niet te veel.


Verwacht niet van je zelf dat alles steeds goed gaat, of je alles steeds aankan, want dat is niet de realiteit. Het zal altijd wel met ups en downs gaan. Je hoeft niet altijd te vechten, je moet je ook niet altijd sterk houden en moedig zijn. Natuurlijk gaat het af en toe eens wat minder goed, natuurlijk mag je af en toe eens opgeven en natuurlijk moet je niet altijd moedig zijn en je sterk houden. Verwacht niet te veel van jezelf.
Cleo Coralie
Advertenties