Gedichten

Kaartjes voor Cleo

Wat klein begon eindigt groots.

Op 25 oktober 2019 lanceerde ik een oproep op Facebook en Twitter. Met de vraag of mensen een steunkaartje wilden sturen naar mij op de afdeling waar ik nu opgenomen ben. Aangezien ik reeds 1,5 jaar in opname ben, is sociaal contact geen evidentie meer. Vriendschappen verwateren stilaan en na zo’n lange periode van opname nemen zij hun leven (logischerwijs) ook weer op. Het leven gaat door ook al staat het nu voor mij even stil.

Ondersteuning en warmte is zo belangrijk in het proces dat ik nu doorloop. Het is ook geen evident proces. Elk ontvangen berichtje, elke tweet en elk kaartje, hoe klein ook, kan een lach op mijn gezicht toveren. Het is fijn te weten dat ik gehoord en gezien word, te weten dat mensen meeleven met mij en mijn verhaal en ze mij ondersteunen. iets wat ik als kind niet mocht kennen.

Mijn oproep werd massaal gedeeld en geretweet in België en Nederland. Er kwam zelfs reactie van een krant met de vraag of ik mijn verhaal niet wilde delen.

Aangezien ik mijn verhaal anoniem kon delen en aangezien de kaartjes naar het Mediahuis gezonden konden worden in plaats van naar mijn afdeling heb ik toegezegd. Er zal dus spoedig een artikel verschijnen over mijn verhaal en mijn ‘tweet om kaartjes’.

Binnenkort meer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s