Gedichten

Wanneer licht mijn lichaam draagt

Het hemellicht kleurt al bloedrood
wanneer het duister, als een blok
voor mijn voeten neer dendert
als een doek, nimmer geopend

Onze slierten zilverwit versmelten
aan de horizon, waar wij verdwijnen
want dat wilde je toch zo graag
of nu zelfs misschien niet meer …

Ik wil mijn vleugels openslaan
en opvliegen naar het gezichtseinder
waar wit besneeuwde bergtoppen
de ijsgekoelde luchtlagen raken

Zo mogen zij me innig omhelzen
want zo wil ik op mijn tippen dansen
tot mijn lichaam zonnebruin gebrand
het begeeft, als toppunt van moeheid

– En het licht me omarmend kan wegdragen –

 
(C) Cleo Coralie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s