Geen categorie

Voeldagboek

Lieve kleine Cleo,

Gisteren heb ik een meditatie gedaan om mijn innerlijk kind te ontmoeten en op een andere manier te bekijken. Ik merk aan mezelf dat het me veel gedaan heeft en ik weer een klein beetje meer geheeld ben. Ik heb het gevoel meer inzicht te hebben gekregen in jou en in mezelf. Ik heb er nog een hele tijd over nagedacht en toen ik deze ochtend opstond had ik het gevoel dat ik je moest schrijven. Ook hierin volg ik mijn hart dus daarom schrijf ik je deze brief.

Hoe kan het het ook anders …

Lieve kleine Cleo, je bent nog maar net geboren uit moeders schoot en god, wat ben je mooi en lief! Een klein onschuldig hummeltje, een pakketje hoop en geloof in mijn armen, nog onbewust van waar je bent en wat de wereld voor jou in petto heeft. Je doet nog maar net je grote ogen open, die zijn prachtig en zo blauw als de diepste stukken van de zee. Je wipneusje is zo lief en klein en je mond. Je mond heeft kleine rode lippen die zo zacht zijn als de blaadjes van een klaproos. Je bent mooi, zo mooi en goed zoals je bent.

Enkele jaren geleden in therapie met Dette heb ik je al eerder ontmoet. Toen hebben we stil gestaan bij ons innerlijk kind. Je was toen al enkele jaren ouder dan het beeld dat ik daarstraks heb gecreëerd.

Lieve kleine Cleo, je stond daar maar te staan in een hoekje van mezelf, met een neutrale blik op je gezicht. Ik was nog naïef en ongelovig en ik dacht toen nog met elke vezel in mijn lijf dat jij wel gelukkig was. Ik ben zo jaloers geweest op jou, lief kind, omdat ik dacht dat je alles had wat ik niet heb. Maar eigenlijk ben je niet zo gelukkig als ik toen dacht. Je bent even ongelukkig als mij, je bent even gekwetst en verdrietig als ik ben en ja, je bent boos. Lieve kleine Cleo, laat die boosheid er maar zijn, aanvaard je gevoel en omarm het. Ik voel je eenzaamheid en machteloosheid en begrijp dat je teleurgesteld bent. Kom hier lieve meid en kruip maar in mijn armen, ik ben even gebroken als jij maar ik hoop dat ik je toch wat troost en liefde kan bieden zodat ook jij kan helen.

Ik hoop dat ik ook even vastgehouden mag worden, dat ik geknuffeld mag worden en dat ik kan huilen wanneer ik voel dat ik wil huilen en ook dat er dan iemand is om me te troosten. Mijn hart huilt en mijn gezicht lacht. Ik besef nu dat jij alleen maar hetzelfde wil dan ik. Er is ook geen reden om zo jaloers te zijn op een kind dat even kwetsbaar, breekbaar en beschadigd is als ikzelf… je bent niet gelukkig en ik zag alleen maar wat ik wilde zien. Het spijt me lieve Cleo, ik had eerder naar jou moeten luisteren en met jou in dialoog moeten gaan.

Hoe kan het toch zijn dat ik jou, in het verleden zoveel verweten heb? Ik wist niet beter mijn lieve kind en ik hoop dat je mij ooit kan vergeven zoals ik jou vergeef. Ik besef dat jou geen schuld treft. Je hebt in het verleden die keuzes gemaakt omdat je niet anders kon. Je hebt gewoon je best gedaan en alles gegeven wat binnen jouw mogelijkheden lag. Lieve kleine ik, je hebt het fantastisch gedaan en ik hoop dat je dat zelf ook weet en kan aanvaarden. Voel jezelf niet schuldig. Je hoeft jezelf nergens voor te schamen.

Lieve kleine ik, het is jou en mij gewoon overkomen, net zoals het anderen elke dag overkomt en wat we ook gedaan hadden, we hadden het wellicht niet kunnen voorkomen.

Ik ben je dankbaar voor alles wat je voor jezelf, voor mij, voor ons hebt gedaan! En weet je, ik hou van je en hoop dat mijn liefde voor jou een troost mag zijn.

Liefs van mij,

Cleo

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s