Gedichten

Spiegel

Ik staar in een plas op de straatstenen
en zie er het beeld van een meisje in
haar ogen, ze spreken, vol van verdriet
en ze glinsteren, het is net alsof ze huilt
haar mond, die lijkt wel te willen gillen
maar je hoort geen enkel geluid
het verdriet van het meisje is me bekend
net als haar ogen, haar mond en haar
en dan komt het besef, dat meisje, ben ik

 

(C) Cleo Coralie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s