Gedichten

Mijn zwijgend verleden

 

Letters tuimelen op de flanken
van onuitgesproken woorden
Zo lacht mijn verleden me weer uit
en zo verval ik terug in stilzwijgendheid

Ik lijk wel gebroken, zoals eerder
en het lijkt net alsof de verleden tijd
me steeds meer onzekerheid schenkt
dan de toekomstige tijd die dit vervaagt

Gedachten wellen op in mijn hoofd
terwijl bomen antwoorden fluisteren
op de vragen die ik opnieuw meedraag
een mantel op mijn schouders gedrapeerd

(C) Cleo Coralie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s