Gedichten

Knuffel

Beelden draaien op mijn netvlies

een stem klinkt in mijn hoofd

een film die blijft maar spelen

en mijn lichaam voelt verdoofd

 

Ijzig koud wordt het, in mijn hart

een angst trekt als een rilling

mijn gehele lichaam doorheen

kippenvel op mijn armen, ik verstijf

 

‘Help me!!’ wil ik uitschreeuwen

maar mijn stem maakt geen geluid

In het donker huil ik zachtjes

alle gevoel moet er even uit

 

Niet in staat me nog te bewegen

drogen mijn knuffels voorzichtig

mijn tranen, met hun zachte vacht

als ik mijn gezicht stevig in hun hals druk

 

(C) Cleo Coralie

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s