Gedichten

De berg

 

Er was eens reusachtige berg

ze lag grotendeels verscholen

onder het grote wateroppervlak

 

De warme zonnestraling

deed het topje van deze berg smelten

en zette het ijs om in water

 

De berg begon vanzelf verder te smelten

elke dag brak er een klein stukje af

het kleine stukje ijs smolt en werd water

 

Al het water deed het waterpeil snel stijgen

waardoor de berg meer en meer

zelf onder water te staan kwam

 

Het leek voor de berg

alsof ze zelf zou verdrinken

in haar eigen smeltwater

 

Maar toen was de zon daar weer

haar warmte liet het smeltwater verdampen

en het waterpeil zakte stilaan maar zeker

 

De berg kreeg meer ademruimte

en ook al zit de zon soms verscholen

ze zal er zijn wanneer de berg de warmte nodig heeft

(C) Cleo Coralie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s