Voeldagboek

Voeldagboek

ik weet niet waar ik moet beginnen met schrijven
ik weet niet eens of ik wel moet schrijven en zo ja, wat ik dan moet zeggen
Ik weet niet eens of mensen me wel horen of zien ….
en of ze dat eigenlijk wel willen…

Ik voel me zo leeg en alleen
ik duw iedereen zo hard weg, wil afstand
maar eigenlijk wil ik hen ook wel graag bij me
wil ik dat ze me horen, dat ze me zien …
dat ze me het gevoel geven dat ik besta en dat dat ook mag
het is zo tegenstrijdig, ik wil hen bij me en toch duw ik hen weg
zeg dat het goed gaat terwijl het helemaal niet zo is …

Ik kwets mezelf, doe mezelf pijn, …
omdat ik bang ben, doodsbang zelfs, dat mensen mij pijn gaan doen of kwetsen
maar eigenlijk weet ik niet zeker dat ze dat zullen doen of
dat ze mijn vertrouwen zouden willen beschadigen …
maar toch doe ik mezelf pijn, om mezelf tegen de pijn en het gekwetst worden te beschermen…

Ik mis een mama, eentje die lief is en eerlijk, eentje die me echt graag ziet
die er voor me is, die me geen pijn doet, …
een echt mama …

maar echte mama’s bestaan niet …
het is een leugen, die niet bestaat
al die tijd heb ik geloofd en gehoopt op iets dat niet bestaat ….

toedekken kan niet meer…
ik kan me niet langer verstoppen ….

het doet gewoon pijn.

Cleo Coralie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s