Geen categorie

Voeldagboek

Het is hier een hele tijd stil geweest, maar nu dan toch een berichtje over hoe het met me gaat.

De laatste weken zijn voor mij ontzettend zwaar geweest, ik had het idee dat ik vastzat en maar bleef ploeteren aan de oppervlakte. Ook in therapie gaf mijn psychologe aan dat ze merkte dat we meer en meer aan de oppervlakte bleven en dat ik eigenlijk enkel praatte over die dingen die in mijn leven wel goed gingen. Ik merkte ook dat ik geen stap vooruit kwam in mijn leven en dit terwijl ik eigenlijk wel vooruit wil in mijn leven. Ik gaf aan Dette aan dat ik vond dat ze gelijk had en dat praten over die dingen gewoon veilig voelde voor mij. Ze vroeg me dan hoe het kwam dat ik niet dieper ging en wat me tegenhield en eigenlijk speelde er vooral angst, angst om de controle te verliezen, angst om haar deelgenoot te maken van mijn geheim, … en ook dat ik totaal niet wist hoe ik het moest aanbrengen, ook al wilde ik dat wel graag. Ik wilde het wel proberen, een week geleden heb ik dan toch, met veel lood in mijn schoenen de stap gezet om over mijn verleden te praten, ik denk dat ze wel aanvoelde dat ik het niet alleen kon, ze heeft toen ook aan me gevraagd of ze vragen aan me mocht stellen bij de dingen die ik allemaal vertelde. Dus, ik schrijf nu hele kleine stukjes op die ik dan voorlees in therapie, na elk klein stukje stelt ze dan hulpvragen en richtvragen om me verder te helpen om dingen uit mezelf te vertellen en dat werkt eigenlijk heel erg goed!

Eindelijk een therapie bij een psychologe, met wie het klikt en bij wie ik me wel ‘goed’ voel en waar het op mijn tempo kan en mag en dan nog zonder dwang. Ik heb haar eigenlijk echt graag als hulpverlener en ik vind het ook fijn dat ze me niet veroordeeld. Ze is ook heel voorzichtig met me, zeker na al mijn negatieve ervaringen met hulpverlening en de manier waarop zij dingen zegt en aanbrengt vind ik eigenlijk super fijn. Het gevolg is, dat ik na amper 7 maanden therapie bij Dette vertrouwen heb in haar en dat ik vorige week en gisteren (donderdag) mijn allereerste kleine stapjes in de goede richting heb gezet, door kleine dingen over het misbruik te vertellen. Ik heb 2 jaar therapie gevolgd bij Katrien, therapie die gewoon niet werkte voor me en waar ik meer zweeg dan wat zei, daarna kreeg ik een therapeut die liefst de notenkraker erop zette (Stijn) en ook dat werkte niet en dan pas kwam ik bij Dette terecht waar ik nu ben. Eigenlijk  ben ik nu wel best trots op mezelf dat ik het eindelijk gedurfd heb, dat praten. Het is een hele kleine stap, maar voor mij echt een reuze overwinning,… Ik wist echt niet dat ik dat allemaal durfde of kon!

Deze keer toch nog eens een positief berichtje dat ik heel graag met jullie wilde delen!!

(C) Cleo Coralie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s