Voeldagboek

Voeldagboek

Vandaag ben ik naar mijn psychologe Dette geweest. Eigenlijk was het een heel dubbel gevoel, ik was enerzijds heel blij dat ik kon gaan om mijn rugzakje weer wat lichter te maken maar anderzijds was ik er toch ook wel bang voor.

Ik merk op dat mijn vertrouwen in haar, in mezelf en in de hulpverlening door die situaties van vorige weken weer wat vervaagd is. En ja, ik was bang dat ze me vandaag weer in de steek ging laten…

Deze week zag ik het al totaal niet zitten. Ik was ervan overtuigd dat ik er de brui aan zou geven en ik na vandaag zou zeggen dat ik geen therapie meer hoefde. Van dit gesprek hing dus voor mijn gevoel veel af. Ik was er rotsvast van overtuigd dat ik er gewoon mee zou stoppen, maar ik zit nogal gek in elkaar merk ik.

Ik heb hulp nodig, dat weet ik. Ik kan het niet alleen. En toch merk ik op dat als het even niet gaat of je komt in de hulpverlening wat tegen, dat ik dan steeds de neiging heb om het op te geven. Dan heb ik weer zoiets van: ‘laat me maar gewoon met rust, ik doe het wel lekker alleen’. Op mezelf kan ik tenminste wel vertrouwen.

Kennen of herkennen jullie dat?

Vandaag was allesbepalend voor mij. En gelukkig heb ik een goed gesprek gehad vandaag. Het voelt allemaal weer wat lichter en ik heb minder chaos in mijn hoofd.

Ik ben toch blij voor mijn ‘boosheid’ deze week tegen de dame van het secretariaat anders had ik vandaag niet kunnen gaan en had het pas 4 februari geweest.

Mijn eerstvolgende afspraak is de 1e februari dus van afstand valt het super goed mee.

(C) Cleo Coralie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s