Voeldagboek

Voeldagboek

Het slapen gaat de laatste dagen weer wat beter en ik klop nu al af en toe weer eens een nacht van 10 à 11 uur. Dus daar ben ik écht blij mee, in tegenstelling van de afgelopen dagen waarbij ik het diende te doen met 3 à 5 uur slaap. Ik ben nog steeds stikkapot en sta nog steeds meer moe op dan ik in bed ben gestapt, maar het gaat al beter en dat maakt wel dat ik me toch ietsje beter voel en dat ik het idee heb dat ik weer wat meer kan dragen!

Wat niet wil zeggen dat ik weer een hele hoop miserie in mijn rugzakje hoef te krijgen, want dan zit ik volgens mij binnen de kortste keren weer even diep als vorige week en de week daarvoor. Eigenlijk wil ik me niet meer zóóóó voelen!!

Ik heb weer ook weer ondervonden dat praten beter is dan steeds alles op te kroppen.  Ook dat is weer een kleine en moeizame stap vooruit, maar elke stap, hoe klein ook maakt me wel blij en is een stapje, hoe je het ook bekijkt. Het praten gaat nog maar moeizaam, vind ik zelf, maar ik probeer mijn best te doen. Ik ben ook gaan nadenken over het waarom. Waarom gaat dat praten moeilijk? Wat houdt me tegen? Ik denk dat het vooral angst is. Angst om mezelf en anderen te kwetsen, het laatste wat ik wil is anderen pijn doen, mezelf doet er niet zo toe, maar anderen, dat wil ik niet. Ik denk ook een stukje de angst om anderen tot last te zijn of gezien te worden als aandachttrekker of als iemand die altijd wel iets heeft en waar het nooit goed mee gaat. Ook is er de angst om afgewezen te worden. Ik geloof dat ik mezelf ook niet belangrijk genoeg vind en al zeker niet belangrijk in de zin dat mensen me de moeite waard vinden om nog tijd aan te willen besteden om me te helpen. Te weten dat mensen me wel willen helpen, voelt enerzijds wel goed, maar anderzijds ben ik bang dat ze te dicht bij me gaan komen en ben ik bang dat ik ze weer opnieuw weg ga duwen.

Eigenlijk wil ik dat helemaal niet, maar toch doe ik het en dat vaak nog op die momenten dat het net heel erg slecht met me gaat. Dan heb ik zo iets van: Cleo, je moet het alleen doen! Je doet het al zolang alleen, nu moet je het ook maar alleen doen en alles alleen dragen. Terwijl ik zelf ook wel weet dat ik het helemaal niet alleen kan … want, dat is zelf ook niet zo goed!

Veel twijfels, veel conflicten, …

(C) Cleo Coralie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s