Voeldagboek

Voeldagboek

Mail aan mijn psycholoog Stijn:

Langs de ene kant keek ik er wel naar uit om terug in therapie te gaan; het zou een uitlaatklep betekenen; een luisterend oor; iemand waar ik op kan terugvallen als het niet meer gaat. Langs de andere kant maakt het me ook ontzettend bang; angst voor het onbekende; opnieuw leren vertrouwen; een nieuwe psycholoog; leren verwerken; leren accepteren en ook leren loslaten. Toen ik uw bericht op mijn voicemail hoorde schrok ik in eerste instantie. Het eerste wat ik dacht was en ik citeer even mezelf: “Ja lap, dat moest er nu nog net bijkomen, een mannelijke psycholoog!” Ik moet toegeven dat ik oprecht verbaasd was en ben over de eigen snelheid waarmee ik ‘de man op zich’ veroordeelde. Ik ben namelijk meestal heel open en de laatste persoon die mensen direct veroordeeld. Ik ben immers de mening toegedaan dat iedereen en dan ook iedereen een eerlijke kans verdiend, net zoals u. Dat vooroordeel komt ook niet zomaar, ik moet toegeven dat mijn vertrouwen in mannen sinds mijn kindertijd regelmatig beschadigd is geweest. Ook de laatste tijd hebben ‘mannen’ het me niet echt gemakkelijk gemaakt waardoor mijn vertrouwen in de ‘modale man’ hierdoor beschadigd is. Het is ook zo dat wanneer mannen te dicht komen of dreigen te komen, je dan pas jezelf tegenkomt, inclusief je angsten en je eigen vooroordelen. Eenmaal je geconfronteerd bent geweest met dat ‘gebrek van jezelf’ wordt het tijd om daar aan te werken. Therapie bij u, als man, maakt me ontzettend bang, maar ik geloof dat ik er ook veel uit kan leren. Dat, en het idee dat iedereen een eerlijke kans verdiend, maakt dat ik, ondanks mijn angst, toch voor deze therapie wil gaan. Ik sprak er gisteren ook over met een goede vriendin en zij vertelde me: “ Ik weet dat je vertrouwen in mannen de laatste tijd ontzettend beschadigd is, maar niet alle mannen zijn slecht en onbetrouwbaar Cleo!”. Ik besef ten volle dat ze gelijk had, ze sloeg de nagel op de kop! Ze herinnerde me ook even aan mijn creatieve kant en zei dat ik het misschien op papier kon zetten, en die raad heb ik opgevolgd. Ik heb nu dit stukje tekst geschreven, enerzijds, om u in kennis te stellen van mijn angst en anderzijds omdat therapie bij een man, voor mij, zeker en vast geen vanzelfsprekendheid is. Na lang wikken en wegen en na enkele slapeloze nachten ben ik er dan och uit: ik wil u en de therapie een eerlijke kans geven, want die verdiend u, net als ieder ander!

Wat verwacht ik van u en van de therapie?
• Ik zou het heel aangenaam vinden als u na het binnenkomen vraagt hoe het nu met me gaat, of hoe het de afgelopen week/weken geweest is.
• Ik zou ook heel graag hebben dat u navraag doet naar het automutileren, aangezien dit voor mij nog een zeer actueel gevecht is.
• Ik hoop dat er een balans kan bestaan tussen praten over mijn verleden en de moeilijkheden in het hier en nu die mijn verleden met zich meebrengt.
• Ik zou graag mijn verleden willen verwerken omdat het voor moeilijkheden en problemen zorgt in het hier en nu.
• En als laatste hoop ik oprecht dat er ruimte en openheid is voor de creatieve ziel in mij …

Alvast bedankt om deze mail te lezen!

(C) Cleo Coralie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s